Tarantella Johanna Kaspara Mertza pochodzi ze zbioru Bardenklänge op. 13, który stylistycznie przypomina twórczość kompozytorów wczesnego romantyzmu – Mendelssohna
czy Schuberta. Tytuł cyklu odnosi się do tradycji bardów, opowiadających zasłyszane legendy zazwyczaj przy akompaniamencie np. gitary. Tarantella pojawia się w tym cyklu
jako stylizacja szybkiego włoskiego tańca w trójdzielnym rytmie,
w której wyraźnie słychać wpływy niemieckiego
nurtu romantycznego.